Logeion | θυτήρ

θῠτ-ήρ, ῆρος, ὁ,

sacrificer, slayer, A. Ag. 224, 240 (both lyr.), S. Tr. 613, al.: coupled with μάντις, Call. Iamb. 1.221.

θυτήρ, ῆρος (ὁ) [ῠ] sacrificateur, prêtre, Eschl. Ag. 225, 240 ; Soph. Tr. 613, 661, 1192 (θύω 1).

θυτήρ -ῆρος, ὁ [1. θύω] offeraar, offerpriester.

θυτήρ, ῆρος, ὁ, der Opferer, Opferpriester, Aesch. Ag. 217, 231, Soph. Tr. 610, 1182.

θυτήρ θῠτήρ, ῆρος, θύω

θυτήρ