θυστήριον
θυστήριον, sacrificing priest
θυστήριον· ὁρμητήριον, Suid.; but θυστηρίοις· θυμιατηρίοις, Hsch. θυστήριος, ὁ, epith. of Dionysus, EM 455.31.
θυστήριον, τό, erkl. Suid. ὁρμητήριον.
θυστήριον, sacrificing priest