νήποινος

νήποινος, ον, (νη-, ποινή)

• unavenged, without compensation, Hom. (only in Od.), νήποινοί κεν ὄλοισθε 1.380, 2.145; ἀλλότριον βίοτον νήποινον ἔδουσιν 1.160; ἀνδρὸς ἑνὸς βίοτον νήποινον ὀλέσθαι ib. 377, cf. 18.280; also νήποινα (as Adv.) ἀποκτείνειν (v.l. for νηποινεί) X. Hier. 3.3.
• • II φυτῶν νάποινος (νή- codd.), like ἄμοιρος, without share of, unblest with fruitful trees, Pi. P. 9.58.

νήποινος, ungestraft, straflos ; νήποινοι ὄλοισθε, ungerächt, Od. 1.380 ; νήποινον adverbial, βίοτον ἔδοντες, 18.297, vgl. 1.377 ; νηποινὰ ἀποκτείνειν, v.l. νηποινεί, Xen. Hier. 3.3 ; – νήποινον φυτῶν αἶσαν, Pind. P. 9.60, fruchttragender Bäume unteilhaft.

νήποινος

[νη- + ποινή.]

• • 1

    With no compensation or penalty exacted in respect of one, unavenged : νήποινοί κʼ ὄλοισθε Od. 1.380 = Od. 2.145.

  • 2

    In neut. sing. νήποινον as adv., without making compensation or recompense, without compensation or recompense made: βίοτον ν. ἔδουσιν Od. 1.160. Cf. Od. 1.377 = Od. 2.142, Od. 14.377, 417, Od. 18.280.

νήποινος (?) v. νάποινος.

νήποινος (ποινή): without compensation, unavenged; adv., νήποινον, with impunity, Od. 1.160.

νήποινος νή-ποινος, ον, νη-, ποινή

• • Iunavenged, Hom.:—neut. νήποινον as adv., Od.
  • IIφυτῶν νήποινος without share of fruitful trees, Pind.