νηπιότης
νηπιότης, childhood, childishness
νηπῐό-της, ητος, ἡ,
- childhood, infancy, Arist. Pr. 896b6.
- II childishness, Pl. Lg. 808e, J. AJ 1.19.3, 2.9.7; ν. φρενῶν Luc. Halc. 3.
νηπιότης, ητος (ἡ)
1 première enfance, Plat. Leg. 808e ; Arstt. Probl. 10, 50 ||
2 enfantillage, puérilité, Luc. Halc. 3.
Étym. νήπιος.
νηπιότης, ητος, ἡ, Kindheit, Unmündigkeit, kindisches Wesen, Torheit ; παιδίας καὶ νηπιότητος χάριν, Plat. Legg. VII.808e ; Sp., wie Luc. Halc. 3 ; ἀπὸ νηπιότητος, S.Emp. adv. math. 24, von Kindheit an.
νηπιότης
from νήπιος
νηπιότης, ητος, ἡ,
- childhood, childishness, Plat.