αἰνολέτης
αἰνολέτης, dire destroyer
αἰν-ολέτης, ου, ὁ,
- dire destroyer, Orph. A. 426.
epít. de Crono destructor terrible Orph.A.426.
αἰν·ολέτης, ου (ὁ) terrible destructeur, Orph. Arg. 427.
Étym. αἰν. ὄλλυμι.
αἰνολέτης, Κρόνος, schrecklicher Verderber, Orph. Arg. 426.