αἰνόμορος
αἰνόμορος, doomed to a sad end
αἰνό-μορος, ον,
- doomed to a sad end, Il. 22.481, Od. 9.53, Theoc. 30.1; come to a dreadful end, A. Th. 904 (lyr.).
- II of terrible doom, ζόφος h.Merc. 257; deadly, ὕδρος Q.S. 9.395; σμύραιναι Marcell. SId. 14.
1 de pers. de terrible destino, Il.22.481, Od.9.53, 24.169, A.Th.904, CEG 94.4 (Atenas V a.C.),
ἔκφρονας, αἰνομόρους ἢ νοσεροὺς τελέσει
(Selene a los hombres)αἰνόμοροι μέροπες
ψυχαί
Ζαγρεύς
Σεμέλη
2 funesto, que produce una suerte fatal
ζόφος
νόσημα
σμύραινα
ὕδρος
αἰνό·μορος, ος, ον, au funeste destin, Il. 22, 481 ; Od. 9, 53 ; Eschl. Sept. 904.
Étym. αἰν. μόρος.
αἰνόμορος, schreckliches Schicksal habend, sehr unglücklich, Hom. dreimal, Il. 22.481 ὅ μʼ ἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσαν δύσμορος αἰνόμορον, Od. 9.53, 24.169 Versanfang ἡμῖν αἰνομόροισιν, Aesch. Spt. 886 u. sp.D.
αἰνόμορος
-ον
[αἰνός + μόρος.]
Doomed to an evil fate Il. 22.481: Od. 9.53, Od. 24.169.
αἰνόμορος (μόρος): dire-fated.
αἰνόμορος
- doomed to a sad end, Hom.