αἶνος
αἶνος, a tale, story
- tale, story, Il. 23.652, Od. 14.508, A. Supp. 534 (lyr.); αἰνεῖν αἶνον to tell a tale, Id. Ag. 1483 (lyr.), S. Ph. 1380: esp. story with moral, fable, Hes. Op. 202, Archil. 86, 89; ἄκουε δὴ τὸν αἶνον Call. Iamb. 1.211: generally, saying, proverb, παλαιὸς αἶ. E. Fr. 508, cf. Theoc. 14.43; riddle, Carm.Pop. 34.
- II = Att. ἔπαινος, praise, Il. 23.795, Od. 21.110, Pi. N. 1.6; ἐπιτύμβιος αἶ. A. Ag. 1547, cf. 780, S. OC 707 (all lyr.); ἄξιος αἴνου μεγάλου Hdt. 7.107 (v.l. ἐπαίνου), cf. LXX Ps. 8.2, al., Ev.Luc. 18.43.
- III decree, resolution, τῶν Ἀχαιῶν IG 4.926 (Epid.); κατʼ αἶνον, opp. κατὰ ψήφισμα, SIG 672.15 (Delph.), cf. EM 36.16.
I
1 dicho, relato
πάντ' αἶνον ἐπέκλυε Νηλεΐδαο
κακὸν αἶνον
triste relatoνέωσον εὔφρον' αἶνον
renueva tus amables palabras
2 fábula
νῦν δ' αἶνον βασιλεῦσιν ἐρέω
ἄκουε δὴ τὸν αἶ.
• proverbio, dicho tradicional
παλαιὸς αἶνος
αἶνός θην λέγεταί τις
αἶ. Ὁμηρικός
ὡς αἶνος ἀνδρῶν
αἶ. τῶν πρόσθεν ἐ[ρ]εῖ
• acertijo, Lyr.Iamb.Adesp.17a.
3 consejo S.Ph.1380.
4 decreto
τῶν Ἀχαιῶν
μήτε κατὰ ψάφισμα μήτε κατ' αἶνον
II según cont.
1 elogio, alabanza (aunque en los textos más antiguos a veces puede interpretarse como dicho, relato)
οὐ μέν τοι μέλεος εἰρήσεται αἶνος
τί με χρὴ μητέρος αἴνου;
¿de qué sirve hacer el elogio de mi madre?αἶ. ἔχειν
ἐπιτύμβιον αἶ.
elogio fúnebreαἴνῳ ἀειρομένη
αἴνῳ τερπομένη
τὸμ παρὰ θνητοῖς αἶνον
(ὁ λαὸς) ἔδωκεν αἶνον τῷ θεῷ
• del elogio religioso, 2Ep.Clem.1.5, 9.10.
2 celebridad
εἰς μέγαν ἤγαγες αἶνον
1. verhaal, fabel.
2. lof(prijzing):
-ου, ὁ.
- 1
Praise, commendation, compliment Il. 23.795: Od. 21.110.
- 2
A discourse or tale Il. 23.652: Od. 14.508.
- 1
- 1praise ἀλλʼ αἶνον ἐπέβα κόρος O. 2.95 Ἁγησία, τὶν δʼ αἶνος ἑτοῖμος O. 6.12 ἀφθόνητος δʼ αἶνος Ὀλυμπιονίκαις οὗτος ἀγκεῖται O. 11.7 Ὀρτυγία σέθεν ἁδυεπὴς ὕμνος ὁρμᾶται θέμεν αἶνον ἀελλοπόδων μέγαν ἵππων N. 1.6
- I= μῦθος, a tale, story, Od.; αἰνεῖν αἶνον to tell a tale, Aesch., Soph.: generally, a saying, proverb, Theocr.
- II= Attic ἔπαινος, praise, Hom., Trag.