αἰνολεχής
αἰνο-λεχής, ές,
- = αἰνόλεκτρος, Orph. A. 878.
de desgraciado matrimonio
παρθένος
Μήδεια
αἰνο·λεχής, ής, ές, à la couche funeste, Orph. Arg. 876.
Étym. αἰν. λέχος.
αἰνολεχής, unglücklich vermählt, Orph. Arg., Medea, 878, 1175.