αἰνοπάτηρ
αἰνοπάτηρ, unhappy father
αἰνο-πᾰτηρ, ερος, ὁ,
- unhappy father, A. Ch. 315.
padre desgraciado
ὦ πάτερ αἰ.
αἰνο·πάτηρ, seul. voc. -πατερ (ὁ) [ᾰ] père infortuné, Eschl. Ch. 313.
αἰνοπάτηρ
- unhappy father, Aesch.