αἰνοπαθής
αἰνοπαθής, suffering dire ills
αἰνο-πᾰθής, ές,
- suffering dire ills, Od. 18.201, A.R. 4.1078, AP 7.167 (Diosc. or Hecat.); πατρίς Anacr. 36.
1 que sufre terriblemente, infortunado, desgraciado
με
αἰνοπάθη<ν> (cód. αἰνοπαθῆ) πατρίδ' ἐπόψομαι
Δημαρέτη
θυμός] αἰ.
Λέανδρος
• esp. de pers. fallecidas SEG 42.522 (Larisa III a.C.),
θυγάτηρ
•
αἰνοπαθῆ δάκρυα
lágrimas de dolor
2 que hace sufrir terriblemente
ὕβρις
αἰνο·παθής, ής, ές [ᾰ], qui souffre des maux affreux, Od. 18, 201.
Étym. αἰν. πάθος.
αἰνοπαθής, ές, schreckliches duldend, Od. 18.201 (ἅπαξ εἰρημ.).
αἰνοπαθής
[αἰνός + παθ-, πάσχω.]
Suffering dire ills Od. 18.201.
αἰνοπαθής ?
- 1suffering dreadfully ]αἰνοπα[θ (supp. Lobel.) Θρ. 5c. 3.
αἰνοπαθής (πάσχω): dire-suffering, ‘poor sufferer,’ Od. 18.201†.
αἰνοπαθής
πάσχω
- suffering dire ills, Od., Anth.