αἱρετέος
αἱρετέος, to be taken, desirable
αἱρετ-έος, α, ον,
- to be chosen, ὠφελήματα, opp. αἱρετὰ ἀγαθά, Chrysipp.Stoic. 3.22, 61, al.
- II αἱρετέον, one must choose, Pl. Grg. 499e, Phld. Rh. 1.287 S., etc.
que debe ser elegido
ὠφελήματα
αἱρετέος, α, ον :
1 qu’on peut saisir par l’intelligence, Xén. Mem. 1, 1, 7 ||
2 qu’on doit choisir, Plat. Gorg. 499e, etc.
Étym. vb. d’αἱρέω.
1. die veroverd moet worden:
2. die gekozen moet worden; onpers.
αἱρετέος, wünschenswert, Xen. Mem. 1.1.7.
αἱρετέος
verb. adj. of αἱρέω,
- Ito be taken, desirable, Xen.
- IIαἱρετέον, one must choose, Plat.