αἰρόπινον
αἰρόπινον, sieve
αἰρό-πινον, τό,
- sieve (ἐν ᾧ πυροὶ σήθονται ὑπὲρ τοῦ τὰς αἴρας διελθεῖν), Ar. Fr. 480.
cedazo
ὥσπερ αἰρόπινον τέτρηται
αἰρό·πινον, ου (τὸ) crible pour l’ivraie, Ar. fr. 404.
Étym. αἶρα, πίνω.
αἰρόπινον, τό, ein Sieb, Lolch aus dem Waizen zu sondern, Ar. bei Poll. 10.114 ; vgl. B.A. 22.