ἄϊρος
ἄϊρος, unhappy Irus
ἄῑρος, ὁ, only in phrase Ἶρος ἄιρος
- Irus, unhappy Irus, Od. 18.73.
1 miserable Iro
Ἵρος Ἄϊρος
• interpr. por los gram. como desgraciado, infortunado
Ἄϊρος· ἐπὶ κακῷ Ἶρος ὠνομασμένος
ἄειρος· δυστυχής
τὸν λίαν πτωχὸν ... ἄϊρον λέγουσιν
2 v.
ἄϊρος, ὁ, Od. 18.73, scherzhafte Negation des Namens Iros, Ἶρος Ἄϊρος Iros der kein Iros ist, Unglücks-Iros, Apoll. Lex.Hom. 18.16 ἐπὶ κακῷ Ἶρος ὠνομασμένος. Vgl. Δύσπαρις Il. 3.39, 13.769, Κακοίλιος Od. 19.260, 597, 23.19.
ἄϊρος (ϝῑρος): Ἶρος Ἄῑρος, ‘Irus un-Irused,’ Od. 18.73†, cf. 6 f.
ἄϊρος
- Od. 18. 73 Ἶρος ἄϊρος, Irus unhappy Irus, — a play upon his name, like δῶρα ἄδωρα.