αἱρετίς
αἱρετίς, one who chooses
αἱρετ-ίς, ίδος, ἡ,
- one who chooses, LXX Wi. 8.4.
que discierne
αἱρετίς, ίδος (ἡ) qui choisit, gén. Spt. Sap. 8, 4.
Étym. αἱρέω.
αἱρετίς, ίδος, ἡ, die Auswählende, VT.