αἴρινος
αἴρινος, of darnel
αἴρινος, η, ον,
- of darnel, ἄλευρον Dsc. 2.112, Archig. ap. Orib. 8.46.3; ἄλητα Aret. CA 2.6.
de cizaña
ἄλευρον
ἄλητα
αἴρινος, η, ον, d’ivraie, Diosc. 2, 137.
Étym. αἶρα.
αἴρινος, von Lolch (αἶρα) gemacht, Medic.