αὐτοφόρητος
αὐτοφόρητος, self-borne
αὐτο-φόρητος, ον,
- self-borne, Nonn. D. 10.150.
impulsado por sí mismo
ὧν ὁ μὲν αὐτοφόρητος ἐνήχετο, χερσὶν ἐρέσσων
αὐτο·φόρητος, ος, ον, porté lui-même, Nonn. D. 10, 150.
Étym. αὐ. φορέω.
αὐτοφόρητος, durch sich selbst getragen, Nonn. D. 10.150.