αὐτόφωνος
αὐτόφωνος, self-sounding
αὐτό-φωνος, ον,
- self-sounding, χρησμὸς αὐ. an oracle delivered by the god himself, Luc. Alex. 26.
1
αὐ. χρησμός
oráculo pronunciado por el mismo dios
2 adv. -ως con su propia boca Basil.M.31.324C.
αὐτό·φωνος, ος, ον, qui parle lui-même : αὐτόφωνοι χρησμοί, Luc. Alex. 26, oracles rendus par la voix même de la divinité.
Étym. αὐ. φωνή.
αὐτόφωνος, (φωνη), selbst tönend ; χρησμοί, Orakel vom Gott selbst gesprochen, Luc. Alex. 26.
αὐτόφωνος
φωνή
- self-sounding, χρησμὸς αὐτ. an oracle delivered by the god himself, Luc.