αὐτοφώρατος
αὐτοφώρατος, self-betrayed, self-revealed
αὐτο-φώρᾱτος, ον,
- self-betrayed, self-revealed, S.E. M. 8.173.
que se entiende por sí mismo
τὸ ἔρευθος
αὐτο·φώρατος, ος, ον [ᾱ] qui se laisse prendre sur le fait, c. à d. qui se comprend de soi-même, Sext. M. 8, 173.
Étym. αὐ. φωράω.
αὐτοφώρατος, [ρᾱ], von selbst deutlich, Sext.Emp.