αὐτόφορβος
αὐτό-φορβος, ον, (φέρβω)
- = αὐτοφάγος, A. Fr. 114.
que se devora a sí mismo Hsch.
αὐτό·φορβος, ος, ον, qui se mange lui-même, Eschl. fr. 112.
Étym. αὐ. φέρβω.
αὐτόφορβος, (φέρβω), sich selbst verzehrend, Aesch. frg. 98.