βαλανευτικός
βαλανευτικός, of or for baths
βᾰλᾰν-ευτικός, ή, όν,
- of or for baths, ἔλαιον PTeb. 117.61 (i B. C.); κονία Gp. 10.29.4; ἡ -κή (sc. τέχνη), Pl. Sph. 227a.
1 propio del baño
ἔλαιον
κονία βαλανευτική
• ἡ βαλανευτική el arte del bañero
ὅσα βαλανευτικὴ παρέχεται
2 τὸ βαλανευτικόν un impuesto sobre los baños
ἀπέχ(ομεν) πα(ρὰ) σοῦ ὑ(πὲρ) βαλαν(ευτικοῦ) ὀβολ(οὺς) ἕξ
βαλανευτικός, ή, όν [ᾰᾰ] qui concerne un bain, de bain, Geop. 10, 29, 4 ; ἡ βαλανευτική (s. e. τέχνη) Plat. Soph. 227a, l’art de se baigner ou de baigner.
Étym. βαλανεύω.
βαλανευτικός, zum Bade gehörig ; ἡ βαλ., die Baderkunst, Plat. Soph. 227a.