βαρυσμάραγος
βᾰρῠ-σμάρᾰγος [σμᾰ], ον,
- = βαρύκτυπος, Nonn. D. 1.156.
1 de retumbante rugido
λαιμοί
βοείη
2 muy estrepitoso de las manos al aplaudir, Nonn.D.13.509.
βαρυ·σμάραγος, ος, ον [ᾰᾰᾰ] au bruit sourd ou retentissant, Nonn. D. 1, 156, etc. ; Anth. 3, 149.
βαρυσμάραγος, dumpf rasselnd, tönend, Nonn. D. 1.156.