βασιλίζω
βασιλίζω, to be of the king’s party
βᾰσῐλ-ίζω,
- to be of the kingʼs party, Plu. Flam. 16: also, c. acc., ἐγώ εἰμι ὁ βασιλίζων τὸν τόπον εἰς ὀνόματι (sic) Μωυσ[ῆ] Stud.Pont. 3 No.10g (Amisus):—Med., affect, assume the state of a king, App. BC 3.18; so in Act., J. AJ 1.10.4.
I intr.
1 tomar el partido del rey
ταῖς δ' Ἀθήναις βασιλίζειν ἠναγκασμέναις
2 adoptar las maneras de un rey
ἡ θεραπαινὶς ... βασιλίζουσα
• en v. med. comportarse como un rey
τὸν Μιθριδάτην ... βούλεσθαι ... βασιλιζόμενον μᾶλλον ἢ δι' ἀργίας ἀποθανεῖν
βασιλιζόμενον, οὐχ ἡγούμενον
del emperador en Roma, ref. a Julio César
II tr. poner bajo el poder del rey
τὸν τόπον
βασιλίζω [ᾰσῐ]
1 être partisan de la royauté, Plut. Flam. 16 ||
2 prendre l’air ou les allures d’un roi, Jos. A.J. 1, 10, 4 ||
Moy. c. à l’act. 2, App. Civ. 3, 18 ; Mithr. 109.
Étym. βασιλεύς.
βασιλίζω, von der königlichen Partei sein, Plut. Flam. 16 ; Sp.
Med., sich wie ein König betragen, App. B.C. 3.18.
Med., sich wie ein König betragen, App. B.C. 3.18.
βασιλίζω
βασιλεύς
- to be of the kingʼs party, Plut.