βασιληΐς
βασιληΐς, royal
βᾰσῐλ-ηΐς, ΐδος, ἡ, pecul. fem. of βασίλειος,
- royal, τιμή Il. 6.193, Hes. Th. 462, E. Hipp. 1280 (lyr.).
- 2 = βασίλειᾰ, a queen, Man. 1.283, Epigr.Gr. 989.3 (Memnon).
βασιληΐς, ΐδος [ᾰῐῐδ]
1 adj. f. de roi, de reine, Il. 6, 193 ; Hés. Th. 462 ; Eur. Hipp. 1281 ||
2 subst. ἡ β. reine, Man. 1, 283.
Étym. βασιλεύς.
βασιληΐς, ΐδος, fem. zu βασιλεύς, Il. 6.193 δῶκε δέ οἱ τιμῆς βασιληΐδος ἥμισυ πάσης, ἅπαξ εἰρημ.; Hes. Th. 462 ; Eur. Hipp. 1281 ; sp.D.
βασιληΐς
-ΐδος, ἡ
[as βασιλήϊος.]
Royal, princely Il. 6.193.
βασιληΐς , ίδος: royal; τῑμή, Il. 6.193†.
βασιληΐς
poet. fem. of βασίλειος
- royal, Il., Eur.