βασιλευτός
βασιλευτός, suited for monarchical rule
βᾰσῐλ-ευτός, ή, όν,
- suited for monarchical rule, Arist. Pol. 1288a8.
apropiado o adecuado para la monarquía
πλῆθος
βασιλευτός, ή, όν [ᾰῐ] propre à être gouverné par un roi, Arstt. Pol. 3, 17, 1.
Étym. vb. de βασιλεύω.
βασιλευτός, von Königen beherrscht, γένος ἀνθρώπων, beherrschbar, Arist. Pol. 3.17.