βασιλεύτερος
βασιλεύτερος, s. βασιλεύς.
βασιλεύτερος
[comp. fr. βασιλεύς.]
More royal, higher in rank Il. 9.160, 392, Il. 10.239: Od. 15.533.
[comp. fr. βασιλεύς.]
More royal, higher in rank Il. 9.160, 392, Il. 10.239: Od. 15.533.