βλακικός
βλακικός, lazy, stupid
βλᾱκ-ικός, ή, όν, (βλάξ)
- stupid, Pl. R. 432d, X. Oec. 8.17, etc.; lazy, sluggish, δειλὰ καὶ β. Pl. Plt. 307c; β. τὸ ἦθος Arist. HA 618b5. Adv. -κῶς Ar. Av. 1323.
I
1 indolente, relajado gener. pred. de acciones y efectos
(φαινόμενα) δειλὰ καὶ βλακικά
πάνυ ἂν ἡμῶν εἴη βλακικόν
• c. ac. de rel.
β. τὸ ἦθος
• de pers. dicho de eunucos flojo, blando Phryn.238.
2 licencioso
ὅπου δὲ ἀνεῖνται (τὰ τοιαῦτα), βλακικώτερα
3 estúpido, tonto
πάθος
II adv. -ῶς poco diligentemente
ὡς β. διακονεῖς
¡cómo remoloneas al servir!
βλακικός, ή, όν [ᾱ] mou, indolent, lâche, Xén. Œc. 8, 17 ; Plat. Rsp. 432d ; Arstt. H.A. 9, 30, 2 ; joint à δειλός, Plat. Pol. 307c ||
Cp. -ώτερος, Plat. Leg. 637b.
Étym. βλάξ.
βλακικός, [βλᾱ], träg, schlaff, Plat. Rep. IV.432d ; καὶ δειλός Polit. 307c ; Xen. Oec. 8.17;
• adv. βλακικῶς , διακονεῖν Ar. Av. 1323. Auch = dumm. – Kompar. βλακικώτερος Xen. Mem. 4.2.20, statt des falsch gebildeten βλακώτερος zu schreiben.
• adv. βλακικῶς , διακονεῖν Ar. Av. 1323. Auch = dumm. – Kompar. βλακικώτερος Xen. Mem. 4.2.20, statt des falsch gebildeten βλακώτερος zu schreiben.
βλακικός
βλάξ
- lazy, stupid, Plat.: adv. -κῶς, Ar.