βλαστεῖον
βλαστ-εῖον, τό,
- = βλάστη, Nic. Al. 609 (pl.).
brote, yema Nic.Al.609.
βλαστεῖον, ου (τὸ) germe, bourgeon, Nic. Al. 622, au plur.
Étym. βλαστάνω.
βλαστεῖον, τό, der Keim, Sproß, Nic. Al. 622.