βλαστέω
brotar, surgir, crecer
βλαστεῖ ... δένδρεα
βλάστουσι ... λαμπάδες πεδάοροι
τέμνεται βλαστουμένη ὀπώρα
βλαστέω-ῶ (seul. prés. et impf.)
1 intr. germer, pousser, croître, Th. C.P. 2, 17, 4 ||
2 tr. faire germer, faire naître, Eschl. Ch. 589, dout. ; au pass. (part. ao. βλαστηθείς), Phil. 1, 667 ||
Moy. germer, pousser, Soph. fr. 239 (prés. part. fém. βλαστουμένη) ; A. Tr. 1, 6 (fut. βλαστήσομαι) ||
➳ Impf. poét. βλάστεον, A. Rh. 4, 1425.
Étym. Cf. βλαστάνω.
βλαστέω, erzeugen, Aesch. Ch. 582 zw.; βλαστουμένη Soph. frg. Thyest. 6. Bei Sp. = βλαστάνω 1); βλάστεον Ap.Rh. 4.1425. S. ἐβλάστησα.
βλαστέω
- late form of βλαστάνω, often introduced by Copyist for the aor2 forms βλαστεῖν, βλαστών.