βλαπτικός
βλαπτικός, hurtful, mischievous
βλαπτ-ικός, ή, όν,
- hurtful, mischievous, δυνάμεις Ph. 1.14, cf. S.E. M. 6.4, etc.: c. gen., ἀνθρώπων Str. 15.1.45, cf. Phld. Piet. 99, 100. Adv. -κῶς Arr. Epict. 3.23.4, Ptol. Tetr. 168.
1 dañino, perjudicial
αἷμα οἰκεῖον βλαπτικόν
• c. gen.
κροκόδειλοι ... βλαπτικοὶ ἀνθρώπων
καπνὸς ὀφθαλμῶν β.
• nocivo
δυνάμεις
2 adv. -ῶς dañina, nocivamente
<μὴ> βλαπτικῶς ὡς θηρίον
(lo que hagas, hazlo como hombre) no haciendo daño como las fieras
βλαπτικός, ή, όν, nuisible, malfaisant, Arr. Epict. 3, 23, 4 ; Phil. 1, 14 ; βλ. τινος, Str. 707, nuisible à qqn.
Étym. βλάπτω.
βλαπτικός, schädlich, Arr. Epict. 3.23.4 u. a.Sp.