βρυχητής
βρυχητής, a bellower, roarer
βρῡχ-ητής, οῦ, ὁ,
- roaring, β. χόλος AP 6.57 (Paul.Sil.).
βρυχητής, οῦ (ὁ) [ῡ] animal qui rugit, Anth. 6, 57.
Étym. βρυχάομαι.
βρυχητής, ὁ, der Brüllende, vom Löwen, Paul.Sil. 47 (VI.57).
βρυχητής
- a bellower, roarer, Anth.