γενέτης
γενέτης, the begetter, father, ancestor
- begetter, ancestor, E. Or. 1011 (anap.), Call. Epigr. 21.2 Pf.; father, IG 3.1335, 12(7).115 (Amorgos); γενέται καὶ πατρὶς ἔχουσιν ὀστέα, i.e. the tomb of my fathers, BMus.Inscr. 2.179, al.: in pl., parents, IG 4.682 (Hermione): generally, author, Epigr.Gr. 979.4 (Philae).
- 2 son, ὁ Διὸς γ. S. OT 472; ὁ ἐμὸς γ. E. Ion 916 (lyr.).
- II as Adj., = γενέθλιος, θεοί A. Supp. 77 (lyr.), E. Ion 1130.
- 2 produced, ὁ Νεῖλος θέρει γ. Olymp. in Mete. 94.9.
I
1 ancestral
θεοί
2 que favorece la procreación
θεοί
• creador, engendrador
εἷς δαίμων μέγας γ., ἀρχὸς ἁπάντων
διότι καὶ ὁ Νεῖλος θέρει γ. ἐστί
II subst. ὁ γ.
1 padre
εἰς ἐμὲ καὶ γενέταν ἐμόν
Καλλιμάχου ... παῖδα τε καὶ γενέτην
πάτραν καὶ γενέτην ἔνεπε
sobre una tumba
• plu. progenitores, padres (padre y madre)
ἡγήσασθαί τε τὸν διδάξαντά με ... ἶσα γενέτῃσιν ἐμοῖσιν
• fig. autor
οὗπερ ἔφυν γενέτου
ref. a los versos de un epigramaτίς καρπῶν γενέτης;
2 hijo
ὁ Διὸς γ.
1. verwekker, vader; plur. ouders.
2. zoon:
3. adj. geboorte-:
1) der Erzeuger, Vater, Eur. Or. 1010, Tr. 1288 u. sp.D., wie Diog. ep. (VII.613).
2) der Erzeugte, Sohn, Soph. O.R. 470 ; Eur. Ion. 916. – Als adj. = γενέθλιος ; θεοί, Stammgötter, Urheber des Geschlechts, Aesch. Suppl. 77 ; Eur. Ion. 1149.
- Ithe begetter, father, ancestor, Eur., and in pl. parents, Eur.
- 2the begotten, the son, Soph., Eur.
- IIas adj., = γενέθλιοι θεοί, Aesch., Eur.