γλωσσοκάτοχος Save Bailly 2024 Pape γλωσσο·κάτοχος, ος, ον [ᾰ] qui maintient la langue ; τὸ γλ. P. Eg. 156, instrument de chirurgie pour maintenir la langue. Étym. γλῶσσα, κατέχω. γλωσσοκάτοχος, die Zunge haltend, ὄργανον, ein chirurgisches Instrument, Medic.