γλώσσημα
γλώσσημα, tongue
γλώσσ-ημα, ατος, τό,
- = γλῶσσα II.2, Quint. Inst. 1.8.15, M.Ant. 4.33.
- II tongue or point of a dart, A. Fr. 152.
1 punta de lanza
κάμακος †εἶσι κάμακος† γλώσσημα †διπλάσιον†
2 gram. palabra obsoleta que debe ser explicada o glosada, glosa Quint.Inst.1.8.15,
αἱ πάλαι συνήθεις λέξεις γλωσσήματα νῦν
γλώσσημα, ατος (τὸ)
I (γλῶσσα, langue) pointe d’un dard, Eschl. fr. 151 ||
II (γλῶσσα, langage)
1 mot vieilli, locution surannée, M. Ant. 4, 33 ||
2 glose, explication d’un mot, Quint. 1, 8, 15.
Étym. γλῶσσα.
γλώσσημα, τό,
1) ungebräuchliches, veraltetes Wort, M.Anton. 4.33.
2) Aesch. frg. 141 bei Schol. Pind. N. 6.85 κάμακος, die Spitze.
1) ungebräuchliches, veraltetes Wort, M.Anton. 4.33.
2) Aesch. frg. 141 bei Schol. Pind. N. 6.85 κάμακος, die Spitze.