γονάτιον
γονάτιον, hip-joint, groin
γονᾰτ-ιον, τό, Dim. of γόνυ, Heliod. ap. Orib. 48.66.3, Ruf. ap. eund. 49.34.1, POxy. 52.17 (iv A. D.).
- 2 hip-joint, groin, Luc. Asin. 10, cf. Ph. 2.479, Sch. Nic. Th. 541, Ptol. Alm. 8.1, etc.
- II = γύης I, Procl.ad Hes. Op. 425, Et.Gud.
- III knot or joint of a reed, Tz. H. 7.741.
1 dim. de γόνυ rodilla
ὁ ἐπίδεσμος ἀναγέγραπται ἐπὶ παντὸς γονατίου παραρθρήματος
οὐλὴ γονατίῳ ἀριστερῷ
τ]οῦ δεξιοῦ γονατίου τραύματος
• fig. en la constelación del arquero
πρὸ τοῦ γονατίου τοῦ Τοξότου
2 ingle
ἐπίστασαι παλαίειν καὶ ποιεῖν τὰ ἀπὸ γονατίου
3 agr. esteva del arado, Procl.ad Hes.Op.425, Et.Gud.325.12.
γονάτιον, ου (τὸ) [ᾰ]
1 jointure de la hanche, aine, Luc. As. 10 ||
2 coude de la charrue, c. γύης, Procl. ad Hes. O. 425.
Étym. dim. de γόνυ.
1. knietje.
2. heupgewricht.
γονάτιον, τό, dim. von γόνυ, u. nach Schol. Nic. Ther. 541 auch = βουβών ; an beides ist zu denken in ποιεῖν τὰ ἀπὸ γονατίου, eigtl. ein Ausdruck der Ringschule, Luc. Asin. 10. – Ein Teil des Pfluges, EG. 130.34.