γονατώδης
γονατώδης, with joints
γονᾰτ-ώδης, ες,
- with joints, Thphr. HP 1.5.3, Dsc. 1.1,4.29.
bot. nudoso
κάλαμος
γονατώδης, ης, ες [ᾰ] qui forme des nœuds, noueux, en parl. de certaines tiges, Th. H.P. 1, 5, 3 ; Diosc. 4, 30.
Étym. γονατ- rad. de γόνυ, -ωδης.
γονατώδης, ες, mit Knien, Knoten, wie Rohr u. Halmgewächse, Theophr.