διαβλητέος
que ha de ser censurado
ὁ γάρ πάντων ἀνενδεὴς οὐ δ. ὑφ' ἡμῶν ὡς ἐνδεής
διαβλητέος, α, ον, vb. de διαβάλλω, Tat. Or. ad Græc. 4, 813 b Migne ; neutre διαβλητέον, Clém. 445 ; Chrys. 5, 167.
que ha de ser censurado
ὁ γάρ πάντων ἀνενδεὴς οὐ δ. ὑφ' ἡμῶν ὡς ἐνδεής