διαθεατέον
διαθεατέον, one must examine
διαθε-ᾱτέον,
- one must examine, λογισμῷ Pl. R. 611c.
hay que examinar con detenimiento
οἷόν ἐστιν καθαρὸν γιγνόμενον, τοιοῦτον ... λογισμῷ δ.
διαθεατέον [εᾱ] vb. du préc. Plat. Rsp. 611c.