διαθετήρ
διαθετήρ, one who arranges, sets in order
διαθετ-ήρ, ῆρος, ὁ, = sq., Pl. Lg. 765a, Them. Or. 26.321d.
el que pone en orden, organizador
ὁ δὴ χορῶν ἄρχων καὶ δ.
δ. καὶ δημήγορος
διαθετήρ, ῆρος (ὁ) c. le suiv. Plat. Leg. 765a.
διαθετήρ, ῆρος, ὁ, = διαθέτης ; χωρῶν Plat. Legg. VI. 765a.