διάθερμος
διάθερμος, heated through: of a hot temperament
διάθερμ-ος, ον,
- thoroughly warm or hot, Hp. VM 16, Antig. Mir. 82.
- II of a hot temperament, Arist. Rh. 1389a19; δ. καὶ θαρραλέοι Id. Pr. 947b24.
1 totalmente caliente
ὁ πυρετός
πόδες
ἡ γῆ
ὁ νότος
glos. a διατινθαλεός
• de naturaleza muy caliente
2 fig. de pers. encendido, exaltado
διάθερμοι καὶ θαρραλέοι
διά·θερμος, ος, ον :
1 chaud profondément ou à l’intérieur, Hpc. V. med. 15 ||
2 d’un tempérament chaud, Arstt. Rhet. 2, 12, 8 ; Probl. 27, 3.
Étym. διά, θερμός.
διάθερμος, sehr warm, Hippocr.; übertr., οἱ νέοι ὑπὸ τῆς φύσεως, hitzig, Arist. rhet. 2.12 ; καὶ θαρραλέος probl. 27.3.
διάθερμος
διά-θερμος, ον
- heated through: of a hot temperament, Arist.