διακεκριμένως
διακεκριμένως, differently
διακεκρῐμένως, Adv., (διακρίνω)
- differently, Arist. HA 600a18.
- II specially, δ. ἀρίστη Paus. 10.33.7.
- III separately, distinctly, Procl. Inst. 176, Jul. Or. 5.164d.
1 de manera diferente
φωλοῦσι δ' οὐδὲν δ. καὶ τῶν γαμψωνύχων καὶ τῶν εὐθυωνύχων
• por separado Iul.Or.8.164d,
κατὰ γένος
op. ἡνωμένως
2 de forma estructurada
op. σποράδην: ἀναγέγραπται
διακεκριμένως [ῐ] adv.
1 différemment de, gén. Arstt. H.A. 8, 16, 2 ||
2 avec distinction, c. à d. supérieurement, Paus. 10, 33, 7.
Étym. part. pf. pass. de διακρίνω.
διακεκριμένως, unterschieden, besonders, Arist. H.A. 8.16 u. Sp.