διακείρω
διακείρω, to cut through; cut, shave off completely
διακείρω, Ep. aor. διέκερσα (v. infr.), prop.
- cut through, τένοντας A.R. 1.430; νεῦρα D.H. 14.10: metaph., μή τις . . πειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος make it null, frustrate it, Il. 8.8:—Pass., σκευάρια διακεκαρμένος shorn of his trappings, Ar. V. 1313.
I concr.
1 despojar en v. pas.
τὰ σκευάρια διακεκαρμένος
2 cortar de un tajo, desgarrar
τένοντας
νεῦρα
νῶτα βοείης
φλέβας
στῖφος
στεφάνην διέκερσεν ἀμφιβόλων ὀρέων
τὴν «τιθηνοκόμον καὶ κουροτρόφον» τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίαν
• destrozar
τάφον
II fig. frustrar, anular
μήτε τις ἄρσην πειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος
δια·κείρω, tondre entièrement, d’où fig. διακέρσαι ἔπος, Il. 8, 8, litt. raser ou effacer une parole, c. à d. l’annuler, en détruire l’effet ; σκευάρια διακεκαρμένος, Ar. Vesp. 1313, complètement dépouillé de son attirail.
διακείρω, (κείρω), durchschneiden, zerschneiden ; Homer Il. 8.8 μήτε τις οὖν θήλεια θεὸς τό γε μήτε τις ἄρσην πειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος, ἀλλʼ ἅμα πάντες αἰνεῖτε, meinem Befehle zu widersprechen, sich zu widersetzen, Apollon. Lex.Homer. p. 58.16 διακέρσαι· διακόψαι ; – τὰ σκευάρια διακεκαρμένος Ar. Vesp. 1313, gleichsam aus der Kleidung herausgeschält, der alles verloren oder verkauft hat. Bei Plat. Tim. 83e f.l. für διακρινομένης.
†διακείρω
[δια- 10.]
Aor. infin. διακέρσαι.
To thwart, frustrate: ἐμὸν ἔπος Il. 8.8.
διακείρω , aor. inf. διακέρσαι: cut short, frustrate, Il. 8.8†.
διακείρω
fut. -κερῶ
fut. -κέρσω
perf. -κέκαρκα
- to cut in pieces: metaph., διακέρσαι ἐμὸν ἔπος to make it null, frustrate it, Il.:—Pass., σκευάρια διακεκαρμένος shorn of his trappings, Ar.