διακενῆς
διακενῆς, in vain, idly, to no purpose
δια-κενῆς or better διὰ κενῆς (sc. πράξεως), Adv.
- in vain, idly, to no purpose, Hp. Epid. 7.5, E. Tr. 758, Th. 4.126; δ. ἄλλως Ar. V. 929; μάτην δ. Pl.Com. 174.21.
adv. inútilmente, en vano, sin resultado
θηρεύων
δ. δ' ἕστηκ' ἐγὼ ἔχων μάχαιραν
συνιεὶς ... οὐδὲν εἰκότως ἐγὼ ὧν ἔλεγεν ἐπένευον δ.
πολλοὶ σφόδρα ἐλέχθησαν ... λόγοι δ.
δ. καλλωπίζομαι
δ. ἐμβοῶν
• subst. τό δ. vanidad, inutilidad, futilidad Plu.2.514f; v.
διακενῆς, adv. p. διὰ κενῆς (s. e. πράξεως) vainement, en vain, Hpc. 1210g ; 1230f ; Eur. Tr. 753 ; Pol. 3, 70, 10 ; μάτην δ. Plat. com. (Ath. 442a) d’une façon absolument vaine ; διακενῆς (sel. d’autres διὰ κενῆς) ἄλλως, m. sign. Ar. Vesp. 929.
διακενῆς, eigtl. διὰ κενῆς, sc. πράξεως, vergebens, ohne Erfolg ; Thuc. 4.126 ; Eur. Tro. 743 ; δ. ἄλλως, Ar. Vesp. 929 ; μάτην, Plat. com. bei Ath. X.442a ; Alexis Ath. IV.170c ; δ. προΐεσθαι τὸν χρόνον, Pol. 3.70.
διακενῆς
from διάκενος
- διὰ, κενῆς, adv. for διὰ κενῆς πράξεως, in vain, idly, to no purpose, Eur., Ar.