διακόνημα
διακόνημα, servants’ business, service
διᾱκόν-ημα, ατος, τό,
- servants’ business, service, δουλικὰ δ. Pl. Tht. 175e; δ. ἐγκύκλια Arist. Pol. 1255b25, cf. CIG 2811b24 (Aphrodisias, prob.).
- 2 service rendered to a god, Jul. Or. 2.68c.
- II pl., instruments or utensils of service, Ath. 6.274b, Diog. Ep. 37.3.
1 servicio
δουλικὰ ... διακονήματα
ἐδίδασκε τὰ ἐγκύκλια διακονήματα τοὺς παῖδας
enseñaba a los esclavos sus obligaciones cotidianas
• ref. al servicio tributado a una divinidad, Iul.Or.3.68c,
πρὸς τὴν τῶν ψυχικῶν διακονημάτων εὐκολίαν
a la comodidad de las funciones del alma
2 plu. utensilios para el servicio a la mesa, vajilla Diog.Ep.37.3, Ath.274b
• sg. útil, utensilio metáf.
σύνηθές τι καὶ ἀφροδίσιον δ.
ref. a un amante
διακόνημα, ατος (ἡ) [ᾱκ]
1 office de serviteur, service, Plat. Theæt. 175e ||
2 au pl. ustensiles pour le service, ustensiles de ménage, Ath. 274b.
Étym. διακονέω.
διακόνημα, [ιᾱ], τό,
1) Dienst ; δουλικόν δ. Plat. Theaet. 175e ; Arist. Polit. 1.7.
2) = Hausgerät ; Ath. VI 274b.
1) Dienst ; δουλικόν δ. Plat. Theaet. 175e ; Arist. Polit. 1.7.
2) = Hausgerät ; Ath. VI 274b.
διακόνημα
διᾱκόνημα, ατος, τό,
from διακονέω
- servantsʼ business, service, Plat.