διάκονος
διάκονος, a servant, waiting-man
- servant, Hdt. 4.71, 72, PFlor. 121.3 (iii A.D.), etc.; messenger, A. Pr. 942, S. Ph. 497; ὄρνιθα καὶ κήρυκα καὶ δ. Id. Fr. 133:—as fem., Ar. Ec. 1116, D. 24.197.
- 2 attendant or official in a temple or religious guild, Inscr.Magn. 109,217, IG 9(1).486 (Acarnania, ii/i B.C.), 4.774.12 (Troezen, iii B.C.): fem., CIG 3037 (Metropolis in Lydia):—esp. in the Christian church, deacon, 1 Ep.Ti. 3.8, etc., POxy. 1162.3 (iv A.D.): fem., deaconess, Ep.Rom. 16.1.
- II as Adj., servile, menial, ἐπιστήμη Pl. Plt. 290c: irreg. Comp. διᾱκονέστερος Epich. 159Ahr. (Cf. ἐγ-κονέω, ἀ-κονιτί.)
A adj.
I de abstr.
1 auxiliar
ἐπιστήμη
τέχνη
2 suministrador, transmisor
τούτων (παθῶν) τοῖς μετ' αὐτὰ διάκονα γίνεται
II de pers.
1 de servicio
παῖς δ.
• servicial prov.
Φρὺξ ἀνὴρ πληγεὶς ἀμείνων καὶ διακονίστερος
2 c. gen. ejecutor
ἄγγελος δ. τῆς τιμωρίας
B subst. ὁ, ἡ δ.
I c. idea de intermediación
1 emisario, mensajero, correo
ὁ τοῦ τυράννου τοῦ νέου δ.
de Hermesτῶν ἐπιστολῶν
τῶν παρὰ θεοῦ δεδομένων λόγων
• encargado, recadero X.Cyr.8.3.8
• fem. la emisaria, recadera
ἐγὼ πρὸς τούτοισιν ἡ δ.
yo ante éstos soy la recadera
• ministro, portavoz dicho de los profetas, Clem.Al.Strom.1.17.81,
πρώτης Χριστοῦ ἐπιδημίας
de S. Juan Bautista
2 tratante, corredor
τῶν εἰσαξόντων καὶ ἐξαξόντων
identificados con los ἔμποροι
II c. idea de actividad asistencial
1 asistente, ayudante real en ámbito iranio
θάπτουσι καὶ τὸν οἰνοχόον καὶ μάγειρον καὶ ἱπποκόμον καὶ διήκονον
(junto al cadáver del rey) entierran al copero, al cocinero, al palafrenero y al ayuda de cámara los escitasτοῦ βασιλέως
de Persiaunido a σατράπαι
• fem.
δ. εἰς τὴν ἐπιβουλήν
asistente en la conspiración, cómplice
• náut. ayudante o lugarteniente,
τοῦ κυβερνήτου δ., ὃς πρῳρεὺς τῆς νεὼς καλεῖται
lugarteniente del piloto, que se llama oficial de proa
• fig.
Θανάτου κοινὸς νόμος ἐμάρανε, Βηχὶ χρησάμενος διακόνῳ
la ley general de la Muerte me hizo desaparecer valiéndose de la Tos como ayudante
2 servidor
a) sin connotación servil servidor público, funcionario
διάκονοι πόλεως
b) en ámbito religioso servidor, persona dedicada a la divinidad, donado
σὸς δ.
en una plegariaἡ ἐμὴ δ.
puesto en boca de IsisΔιός
προσκείσομαι δ. ἐκείνῳ (τῷ θεῷ)
τῶν θεῶν
• a un templo o cofradía religiosa IG 4.774.12 (Trezén III a.C.), Thasos 154B.2 (II a.C.), IM 217 (I a.C.), SEG 27.159.10 (Tirreo, heleníst.), IEphesos 3417.2b.4 (I a./d.C.)
• fem. IEphesos 3418.4 (Metrópolis)
• crist.
θεοῦ δ.
Χριστοῦ
πιστὸς δ. ἐν κυρίῳ
οἱ διάκονοι αὐτοῦ
τοῦ πονηροῦ
ἀποστάτου
3 servidor, sirviente, criado encargado de diversas tareas domésticas, E.Fr.375, Ar.Au.73, Pl.Lg.763a, X.Mem.1.5.2, Arist.EN 1149a27, PLond.2052.7 (III a.C.), tb. fem., X.Oec.8.10, 10.12, D.24.197
• frec. de los que se encargan de servir comida o bebida
ἐγὼ ... Κύκλωπι δείπνων ἀνοσίων δ.
οἱ διάκονοι ... τράπεζαν παραθέμενοι
• fig.
ποταμοὶ πάντες διάκονοι, ὗλαι τράπεζα
los ríos todos son mis coperos, los bosques mi mesa dicho por un cínicoθνητοῖς αὐτοδίδακτε διήκονε
ref. a una botella
• dentro del concepto de servicio y misión crist.
ὃς ἂν θέλῃ ἐν ὑμῖν μέγας γενέσθαι ἔσται ὑμῶν δ.
δ. πάντων
III c. idea de delegación
1 agente, ejecutor, ministro
τῶν τοιούτων (Δήμητρός τε καὶ Κόρης) δ.
ref. a TriptólemoΑἴδεω δ.
de Caronte
• c. gen. de abstr.
ὁ θυμὸς οὐκ ἀσφαλὴς δ. ἀλογιστίης γίνεται
δ. τῆς ὕβ[ρεως
πραγμάτων τηλικούτων
δικαιοσύνης
οἱ τῆς ἀληθείας διάκονοι
τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ
ἁμαρτίας
καινῆς διαθήκης
τοῦ εὐαγγελίου
δ. γενέσεως
ministro de la generación ref. al padre terreno por op. a Diosδ. ... τῆς εἰς ἀνθρώπους ἐκδόσεως
(Moisés) encargado de la entrega (de la ley) a los hombres
• tb. c. dat. de abstr.
πατρικῷ θελήματι δ.
ref. a Jesucristo
2 crist. ministro
ἧς (τῆς ἐκκλησίας) δ.
dicho del propio S. Pablo
• institucionalizado diácono, 1Ep.Ti.3.8, Herm.Sim.26.2, Ign.Phil.10.1, Hippol.Haer.9.12.22, Iren.Lugd.Haer.3.12.10, Eus.HE 6.19.19, Const.App.2.55.2, CNic.(325) Can.18, Cod.Theod.12.1.49, Soz.HE 7.19.3, PBerl.Borkowski 1.19, 9.29 (ambos III/IV d.C.), SEG 32.1411 (Siria IV d.C.), POxy.2238.10 (VI d.C.), IChr.M.133.2 (VI d.C.)
• unido y/o diferenciado de otros cargos:
• a veces combinado con oficios
δ. κὲ (sic) ἰατρός
• fem. ἡ δ. diaconisa, Ep.Rom.16.1, Const.App.2.26.6,
παρθένος καὶ δ.
virgen consagrada y diaconisaγυνή
• madre superiora en una comunidad de monjas, Pall.H.Laus.70.3.
•Nombre de agente sobre un tema verbal *ken- que hallamos en ἐγκονέω y quizá en mic. ka-si-ko-no, cf. DMic. s.u. La ᾱ puede deberse a alarg. de comp.
Strong 1249
B Es 1:10 2:2, Pr 10:4, 4 Mac 9:17 * ;]א
1. in general, a servant, attendant, minister: Mt 20:26 22:13 23:11, Mk 9:35 10:43, Jo 2:5, 9, I Co 3:5, Ga 2:17, Eph 6:21, Col 4:7; δ. θεοῦ, Ro 13:4, II Co 6:4, I Th 3:2; δ. Χριστοῦ, II Co 11:23, Col 1:7, I Ti 4:6; cf. ὁ δ. ὁ ἐμός, Jo 12:26; δ. περιτομῆς, Ro 15:8; δ. καινῆς διαθήκης, II Co 3:6; δ. δικαιοσύνης, II Co 11:15; δ. [εὐαγγελίου], Eph 3:7, Col 1:23; δ. [ἐκκλησίας], Col 1:25.
2. As technical term for Church officer (so in pre-Christian times, v. M, Th., I, 3
2), a deacon: Phl 1:1, I Ti 3:8, 12; fem. (cf. Eccl. διακονίσσα), Ro 16:1 (cf. I Ti 3:11, and CGT, in l., also M, Th., l.c.).†
- Ia servant, waiting-man, Lat. minister, Hdt., etc.: a messenger, Aesch., Soph.:—as fem., Dem.
- IIa minister of the church, a deacon, NTest.: as fem. a deaconess, NTest.
-
…· δαρὸν γὰρ οὐκ ἄρξει θεοῖς. ἀλλʼ εἰσορῶ γὰρ τόνδε τὸν Διὸς τρόχιν, τὸν τοῦ τυράννου τοῦ νέου διάκονον · πάντως τι καινὸν ἀγγελῶν ἐλήλυθεν. σὲ τὸν σοφιστήν, τὸν πικρῶς ὑπέρπικρον, τὸν ἐξαμαρτόντʼ εἰς θεοὺς ἐφημέροις…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…διὰ θυσιῶν ἐπιστῆμόν ἐστι κατὰ νοῦν ἐκείνοις δωρεῖσθαι, παρὰ δὲ ἐκείνων ἡμῖν εὐχαῖς κτῆσιν ἀγαθῶν αἰτήσασθαι · ταῦτα δὲ διακόνου τέχνης ἐστί που μόρια ἀμφότερα. φαίνεται γοῦν. ἤδη τοίνυν μοι δοκοῦμεν οἷόν γέ τινος ἴχνους ἐφʼ ὃ πορευόμεθα…
Plato, Statesman
-
…δὲ οἶνον. ἴσως ἂν οὖν ἠγανάκτεις, εἴ σοι ἔλεγον ἐγὼ ὅτι Ἄνθρωπε, ἐπαΐεις οὐδὲν περὶ γυμναστικῆς · διακόνους μοι λέγεις καὶ ἐπιθυμιῶν παρασκευαστὰς ἀνθρώπους, οὐκ ἐπαΐοντας καλὸν κἀγαθὸν οὐδὲν περὶ αὐτῶν, οἵ, ἂν οὕτω τύχωσιν…
Plato, Gorgias
-
…οἰκέτας τε καὶ δούλους, οὐδʼ ἐκ τῶν ἄλλων γεωργῶν τε καὶ κωμητῶν τοῖς ἐκείνων ἐπὶ τὰ ἴδια χρήσονται ὑπηρετήματα διακόνοις, ἀλλὰ μόνον ὅσα εἰς τὰ δημόσια · τὰ δʼ ἄλλα αὐτοὶ διʼ αὑτῶν διανοηθήτωσαν ὡς βιωσόμενοι διακονοῦντές τε καὶ…
Plato, Laws
-
…μήτε ἄλλο καλὸν μήτε τὰ πρὸς τὸν πόλεμον ἱκανῶς ἐῶσα ἀσκεῖν τὰς πόλεις, ἀλλʼ ἐμπόρους τε καὶ ναυκλήρους καὶ διακόνους πάντως τοὺς φύσει κοσμίους τῶν ἀνθρώπων ἀπεργαζομένη, τοὺς δὲ ἀνδρείους λῃστὰς καὶ τοιχωρύχους καὶ ἱεροσύλους καὶ πολεμικοὺς καὶ τυραννικοὺς…
Plato, Laws
-
…οὔσας ; ὡσαύτως δὲ καὶ ἐλάας καὶ τὰ Δήμητρός τε καὶ Κόρης δῶρα ; Τριπτόλεμόν τέ τινα τῶν τοιούτων γενέσθαι διάκονον ; ἐν ᾧ δὲ μὴ ταῦτα ἦν τῷ χρόνῳ, μῶν οὐκ οἰόμεθα τὰ ζῷα, καθάπερ νῦν, ἐπὶ…
Plato, Laws
-
…ἐργολάβοι, σκευῶν τε παντοδαπῶν δημιουργοί, τῶν τε ἄλλων καὶ τῶν περὶ τὸν γυναικεῖον κόσμον. καὶ δὴ καὶ διακόνων πλειόνων δεησόμεθα · ἢ οὐ δοκεῖ δεήσειν παιδαγωγῶν, τιτθῶν, τροφῶν, κομμωτριῶν, κουρέων, καὶ αὖ ὀψοποιῶν…
Plato, Republic
-
…καὶ ἄλλων, οἳ ἐξ ἄλλης πόλεως αὐτῇ κομιοῦσιν ὧν δεῖται. δεήσει. καὶ μὴν κενὸς ἂν ἴῃ ὁ διάκονος, μηδὲν ἄγων ὧν ἐκεῖνοι δέονται παρʼ ὧν ἂν κομίζωνται ὧν ἂν αὐτοῖς χρεία, κενὸς ἄπεισιν. ἦ γάρ…
Plato, Republic
-
…οὖν. ἔτι δὴ προσμείξωμεν ἐγγύτερον ἐπὶ τοὺς μήπω βεβασανισμένους. εἰσὶ δὲ οἵ τε περὶ μαντικὴν ἔχοντές τινος ἐπιστήμης διακόνου μόριον · ἑρμηνευταὶ γάρ που νομίζονται παρὰ θεῶν ἀνθρώποις. ναί. καὶ μὴν καὶ τὸ τῶν ἱερέων αὖ γένος…
Plato, Statesman
-
…δὴ γεωργῶν τε καὶ τῶν ἄλλων δημιουργῶν δεῖ ἡμῖν τῇ πόλει. πλειόνων γάρ. καὶ δὴ καὶ τῶν ἄλλων διακόνων που τῶν τε εἰσαξόντων καὶ ἐξαξόντων ἕκαστα. οὗτοι δέ εἰσιν ἔμποροι · ἦ γάρ ; ναί. καὶ ἐμπόρων…
Plato, Republic