διακονικός
διακονικός, serviceable
- serviceable, Ar. Pl. 1170, etc.; -κή (sc. τέχνη), ἡ, Pl. Plt. 299d; δ. φύσις Id. ap. Plu. Def.orac. 2.416f: Comp. -ώτερος Id. Grg. 517b; αἱ δ. πράξεις, τὰ δ. ἔργα servants’ business, menial work, Arist. Pol. 1277a36, 1333a7; δ. ἀρεταί ib. 1259b23. Adv. -κῶς in the course of service, Men. 113; serviceably, Sor. 1.80.
I
1 servicial de pers., Ar.Pl.1170, Pl.Grg.517b, X.Oec.7.41.
2 subordinado, al servicio de otro, auxiliar de abstr.
λειτουργίαι
τὰ ... διακονικὰ ὑπηρετήματα op. τὰ στρατηγικά
τὸ μὲν θεῖόν ἐστι ἡγεμονικὸν ... διακονικὸν δὲ τὸ δαιμόνιον
δυνάμεις
τάξις
• neutr. subst.
τὸ τῆς κινήσεως διακονικὸν εἴς τε νεῦρα καὶ τοὺς μῦς (διατείνει)
• subst. ἡ δ. el arte de servir Pl.Plt.299d.
3 servil, propio de un servidor gener. de abstr.
πράξεις
ἔργα
ἀρετή
χρεία
φύσις
• tb. de pers., Olymp.in Grg.2.4, 32.3,
op. πολιτικός
4 de servicio, doméstico
πῦρ ... τὸ δ. op. τὸ ... ἀεὶ καθιερωμένον τῇ Ἑστίᾳ
• de ahí empleado en distinciones fil.
πῦρ δ.
el fuego corrienteop. πῦρ ζῳογόνον
op. τὸ ἐκ πάθους ἐν τοῖς μετεώροις γινόμενον (πῦρ)
5 dud. diaconal, relativo al diaconado
ἐπιστολὴ τοῖς ἐν Ῥώμῃ ... διακονική
II encargado del servicio de la mesa
ἀνδράποδα
III crist. subst. τὸ δ.
1 santuario, parte de la iglesia que antecede al tabernáculo, Apoph.Patr.M.65.149A, Philost.HE 7.3.
2 sacristía, CLaod. (343-381) Can.21, Cyr.S.V.Euthym.39 (p.57), 48 (p.69), IIasos 637.2 (V/VI d.C.),
• usada como baptisterio, IGLS 21(2).74.2 (VI d.C.).
IV adv. -ῶς
1 servicialmente
προελήλυθας
ref. a un esclavo
2 al modo de un servidor
τῶν ἐντεῦθεν ἀγγείων τὸ ἀπὸ τῆς κυούσης αἷμα καὶ πνεῦμα δ. ἐπικεχορηγηκότων τῷ σώματι τοῦ βρέφους
•
ταρασσομένη δ.
afanada en el servicio ref. a Marta, la hermana de Maríaἐπλάττετο
ref. a Jesucristo
• Adv., διακονικῶς , flink, προιλήλυθας Men. Ath. IV.172c.
- serviceable, Ar., etc.; comp. -ώτερος, Plat.