διακομιδή
διακομιδή, a carrying over
διακομ-ῐδή, Dor. διακομ-ῐδά, ἡ,
- carrying over, τῶν ἀνδρῶν ἐς τὴν νῆσον Th. 3.76.
- II (from Pass.) passage, voyage, ἐκ Κρήτας εἰς Ῥόδον SIG 581.23 (Crete, ii B.C.).
transporte c. gen. obj., gener. ref. superficies acuáticas
τῶν ἀνδρῶν ἐς τὴν νῆσον
εἰς Ῥώμην τοῦ σίτου
τῶν θηρίων
τῶν ξύλων
• envío
τῶν στρατιωτικῶν ἀννώνων
• traslado sólo c. giro prep., por mar
ἐκ Κρήτας εἰς Ῥόδον
εἰς Αἴγυπτον
διακομιδή, ῆς (ἡ) [ῐ] transport (dans un lieu) Thc. 3, 76.
Étym. διακομίζω.
διακομιδή, ἡ, das Hinüberfahren, Uebersetzen, ἡ τῶν ἀνδρῶν εἰς τὴν νῆσον Thuc. 3.76.
διακομιδή
διακομῐδή, ἡ,
- a carrying over, τινὸς εἰς τόπον Thuc.