διδακτυλιαῖος
διδακτυλιαῖος, two fingers long
δῐδακτῠλ-ῐαῖος, α, ον,
- two fingers long or broad, διάστημα S.E. M. 10.156, cf. Heliod. ap. Orib. 48.23.2, etc.:—so δῐδάκτῠλ-ος, ον, Hp. Art. 7, Thphr. HP 9.5.3, IG 2(2).463.78.
de dos dedos de longitud o anchura
διάστημα
τοῦ ἡλίου φάσις
ταινίδιον
διδακτυλιαῖος, α, ον [ῐῠ] long ou large de deux doigts, Sext. M. 10, 156, 157, 158 ; Gal. 12, 495.
Étym. διδάκτυλος.
διδακτυλιαῖος, α, ον, zwei Finger lang, breit, Sext.Emp. adv. math. 10.156.