Logeion | διδάσκω

δῐδάσκω, Ep. inf. -έμεναι and -έμεν, Il. 9.442, 23.308: fut. διδάξω A. Supp. 519, etc.: aor. ἐδίδαξα Il. 23.307, etc.; poet. ἐδιδάσκησα h.Cer. 144 (prob.), Hes. Op. 64, Pi. P. 4.217: pf. δεδίδαχα X. Cyr. 1.3.18, Pl. Men. 85e:—Med., fut. διδάξομαι: aor. ἐδιδαξάμην:—Pass., fut. διδαχθήσομαι D.H. 3.70, etc.: aor. ἐδιδάχθην Sol. 13.51, Hdt. 3.81, Ar. Nu. 637, etc.: pf. δεδίδαγμαι Il. 11.831, Pl. Phdr. 269c, etc. Redupl. form of *δάω (q.v.) in causal sense:—

instruct a person, or teach a thing, Il. 11.832, 9.442: c. dupl. acc., σε . . ἱπποσύνας ἐδίδαξαν they taught thee riding, 23.307, cf. Od. 8.481; πολλὰ διδάσκει μʼ ὁ πολὺς βίοτος E. Hipp. 252 (lyr.), etc.; also δ. τινὰ περί τινος Ar. Nu. 382; δ. τῶν γενομένων τισὶ τὴν ἀλήθειαν Pl. Tht. 201b: c. acc. pers. et inf., σε διδάσκουσιν θεοὶ αὐτοὶ ὑψαγόρην ἔμεναι teach thee to be . ., Od. 1.384: c. inf. only, δίδαξε γὰρ Ἄρτεμις αὐτὴ βάλλειν ἄγρια πάντα she taught how to shoot, Il. 5.51, etc.: without inf., πολλοὶ τοὺς υἱοὺς ῥήτορας διδάσκουσιν Aristonym. ap. Stob. 3.4.105; δ. πολλοὺς αὐλητάς Charon 9; τούτους ἱππέας ἐδίδαξεν οὐδενὸς χείρους Pl. Men. 94b; also δ. τινὰ σοφόν E. Heracl. 575: with an abstract subject, πολυμαθίη νόον οὐ διδάσκει Heraclit. 40; ξενιτείη αὐτάρκειαν δ. Democr. 246:—Med., teach oneself, learn, φθέγμα καὶ ἀστυνόμους ὀργὰς ἐδιδάξατο S. Ant. 356 (lyr.); but usu., have one taught or educated, esp. of a father, τὰ ἄλλα . . διδάσκεσθαι τοὺς ὑεῖς Pl. Prt. 325b; δ. τοὺς ὑεῖς τὰς κούφας ἐργασίας Arist. Pol. 1321a24: c. inf., δ. τινὰ ἱππεύειν Pl. R. 467e; δ. τινα ἱππέα Id. Men. 93d, cf. X. Mem. 4.4.5 (this distn. between Act. and Med. was neglected by some Poets and late Prose writers, Med. being used like Act. in Pi. O. 8.59, Luc. Somn. 10, etc.; but in Ar. Nu. 783 Elmsl. restored διδάξαιμʼ ἄν σʼ ἔτι for διδαξαίμην σʼ ἔτι, and in Pl. R. 421e Cobet cj. διδάξει for -εται: Med. is used of gods, [θεοί] . . ὅπλων χρῆσιν διδαξάμενοι Id. Mx. 238b):—Pass., to be taught, learn, c. gen., διδασκόμενος πολέμοιο trained, skilled in war, Il. 16.811: c. acc., τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι which [medicines] they say thou wert taught by Achilles, 11.831, cf. Arat. 529; ὃς οὔτʼ ἐδιδάχθη οὔτε εἶδε καλὸν οὐδέν Hdt. 3.81; διδάξω καὶ διδάξομαι λόγους E. Andr. 739: freq. c. inf., δεδιδαγμένον εἶναι χειροήθεα Hdt. 2.69; βρέφος διδάσκεται λέγειν ἀκούειν θʼ E. Supp. 914; διδάσκεσθαι ὡς . . X. HG 2.3.45.
- - 2 c. gen., indicate, give sign of, χειμῶνος συναγειρομένοιο Arat. 793, cf. 734.
- II abs., explain, πῶς δή; δίδαξον A. Eu. 431; σαφῶς δ. Th. 2.60, etc.; show by argument, prove, λέγων διδασκέτω X. An. 5.7.11, etc.; δ. περί τινος ὡς . . Th. 3.71; ἡλίκον ἐστὶ τὸ ἀλαζόνευμα . . πειράσομαι . . διδάξαι Aeschin. 3.238; ποιητὴς δ. ὅτι . . Jul. Or. 2.50b.
- III of dithyrambic and dramatic Poets (cf. διδάσκαλος II), δ. διθύραμβον, δρᾶμα, produce a piece, Hdt. 1.23, 6.21; Πέρσας Ar. Ra. 1026, cf. Pl. Prt. 327d, IG 1(2).770, al.:—Med., διδάξασθαι χορόν train oneʼs own chorus, Simon. 145.

I en v. act. y med.

1 enseñar, instruir en

a) c. doble ac., de pers. y de cosa σε ... ἱπποσύνας Il.23.307, σφέας οἴμας Μοῦσ' ἐδίδαξε Od.8.481, Ἡσίοδον καλὴν ... ἀοιδήν Hes.Th.22, παρθενικὰς ... ἀγλαὰ ἔργ' h.Ven.15, cf. Orph.A.162, παῖδ' ... καλὰ ... ἔργα Phoc.15.2, κακὰ πολλὰ ... ἄνδρα Thgn.389, cf. 651, τὸν φαρμάκων ... μαλακόχειρα νόμον Pi.N.3.55, πολλὰ ... μ' E.Hipp.252, τὰ μὴ καλῶς ἔχοντα ... τοὺς ἀνθρώπους Antipho 6.2, Ἀκόντιον ... τέχνην Call.Fr.67.1, ὃν ... θεοπροπίας οἰωνῶν A.R.1.66, cf. 2.512, Call.Dian.217, tb. c. περί y gen. οὐδὲν ... περὶ τοῦ πατάγου ... μ' ἐδίδαξας Ar.Nu.382, en v. med. mismo sent. τὰ μὲν ἄλλα διδάσκονται τοὺς ὑεῖς Pl.Prt.325b, cf. Arist.Pol.1321^a24, Opp.H.1.666;

b) c. ac. de pers. e inf. o interr. indir. σε ... ὑψαγόρην τ' ἔμεναι Od.1.384, μ' ... ἀείδειν Hes.Op.662, τοὺς παῖδας ... ἱροῦ ἅψασθαι Ἀρτέμιδος Hdt.3.48, τοῦτον γεωμετρεῖν Pl.Men.85e, Μήδους ... αὑτοῦ μεῖον ἔχειν X.l.c., σὸν ... πατέρα ποῖα χρῆ λέγειν A.Supp.519, tb. c. ac. de anim. τοὺς ἵππους ... ὀρχεῖσθαι Charo Lamps.1, en v. med. mismo sent. δοῦρα δὲ τεκτήνασθαι ... ἐπιχθονίους ἐδιδάξατο Opp.H.2.23;

c) sólo c. ac. de cosa τάδε πάντα Il.9.442, ἔργα Hes.Op.64, ξενιτείη βίου αὐτάρκειαν διδάσκει Democr.B 246, σκυτοτομικήν Gorg.B 14, μάθησιν ἰδίαν Arist.Pol.1337^a26, γράμματα δ. enseñar a leer, Milet 1(3).145.38 (II a.C.), Plu.Alc.7, τὰ πλεῖστα Vett.Val.343.31, en v. med. mismo sent. ὅπλων κτῆσιν ... διδαξάμενοι Pl.Mx.238b

• en v. pas. c. suj. de cosa ser enseñado ἡγοῦνται σφισιν τελέως ῥητορικὴν δεδιδάχθαι Pl.Phdr.269c;

d) sólo c. inf. u otra complet. o interr. indir. δίδαξε γὰρ Ἄρτεμις ... βάλλειν ἄγρια πάντα Il.5.51, πολυμαθίη νόον ἔχειν οὐ διδάσκει Heraclit.B 40, χρόνος γὰρ οὐ διδάσκει φρονεῖν Democr.B 183, ἡ συμφορὴ διδάσκει ... τὰ ῥήϊστα αἱρεῖσθαι Hp.Art.52, τοξεύειν καὶ ἀκοντίζειν SIG 578.21 (Teos II a.C.), ἐγὼ ἀγάλματα θεῶν τειμᾶν ἐδίδαξα Hymn.Is.23 (Cime), δ. ὡς οὐκ ἔστιν Epicur.Ep.[4] 132, δ. ... ὅτι χρή Iul.Or.3.50b, πῶς δέ, αὐτὸς διδάξει ὁ νόμος Ph.1.250;

e) sólo c. ac. de pers. ὃν (Ἀχιλλῆα) Χείρων ἐδίδαξε Il.11.832, οὐκ ἂν διδάξαιμ' ἂν σ' ἔτι Ar.Nu.783, τοὺς φιλομαθοῦντας Plb.2.56.11;

f) c. dat. e inf. τῷ Βαλάκ βαλεῖν σκάνδαλον Apoc.2.14;

g) abs. ὁ δ' αὐτὸς ... διδάσκει δὲ ἐννεύμασιν δακτύλων LXX Pr.6.13, ὁ θεὸς οὐ κατὰ συντέλειαν ἐδίδαξεν Ph.1.475, en v. med. mismo sent. τὸ διδάξασθαι δέ τοι εἰδότι ῥᾴτερον al que sabe le es más fácil enseñar Pi.O.8.59.

2 informar, explicar πῶς δή; δίδαξον A.Eu.431, σαφῶς διδάξας Th.2.60, c. ac. de pers. y περί c. gen. τὴν σύγκλητον περὶ τῶν προειρημένων Plb.25.5.4, sólo c. ac. de pers. οὐ γὰρ δεδύνησται (sic) ἡμᾶς διδάξαι pues no ha podido darnos una explicación, SB 7267.4 (III a.C.), cf. A.Al.11B.5.11, c. ac. int. y περί c. gen. βραχέα περὶ αὑτῶν Plb.24.10.2, sólo c. ὑπέρ y gen. δ. ὑπὲρ τῶν ... πραγμάτων Plb.22.11.6, tb. c. complet. δ. ὡς Th.3.71, δ. ὅτι Plb.5.5.3, 16.34.5, ἡλίκον δ' ἐστὶ τὸ ἀλαζόνευμα ... διδάξαι Aeschin.3.238

• c. suj. no de pers. y gen. indicar, señalar (σελήνη) ἀεξομένοιο διδάσκει μηνός Arat.734, cf. 793.

3 de poetas ditirámbicos y dramáticos ejecutar, poner en escena una obra διθύραμβον ... διδάξαντα ἐν Κορίνθῳ Hdt.1.23, δρᾶμα Hdt.6.21, Marm.Par.A 43, Πέρσας Ar.Ra.1026, cf. Pl.Prt.327d, frec. en inscrs. corégicas Πυθόδωρος ... ἐχορήγε, Ἀρίσταρχος ἐδίδασκε IG 1³.960 (V a.C.), Σοφοκλῆς ἐδίδασκεν IG 1³.970.5 (V a.C.)

• en v. med. instruir un coro ἱμερόεντα διδαξάμενος χορὸν ἀνδρῶν Simon.FGE 794.

4 c. doble ac. de pers., uno compl. dir. y otro pred. enseñar a ser, educar como δίδασκέ μοι τοιούσδε τούσδε παῖδας, ἐς τὸ πᾶν σοφούς E.Heracl.574, τούτους ... ἱππέας Pl.Men.94b, πολλοὺς αὐλητάς Charo Lamps.1, τοὺς υἱοὺς ῥήτορας Aristonym. en Stob.3.4.105, en v. med. mismo sent. ἄλλους ... χείρους δημιουργούς Pl.R.421e, Κλεόφαντον ... ἱππέα Pl.Men.93d, σκυτέα διδάξασθαί τινα X.Mem.4.4.5.

II en v. med.-pas., gener. c. suj. de pers. y ac. de cosa

1 ser enseñado o instruido en, equiv. a aprender τά (φάρμακα) σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι los (fármacos) que se dice tú has aprendido de Aquiles, Il.11.831, ἄλλος Ὀλυμπιάδων Μουσέων πάρα δῶρα διδαχθείς Sol.1.51, ὄφρα διδαχθῇς a fin de que aprendas Thgn.565, κῶς γὰρ ἂν γινώσκοι ὃς οὔτ' ἐδιδάχθη; Hdt.3.81, τί βούλει ... μανθάνειν ὧν οὐκ ἐδιδάχθης; ¿qué quieres aprender de las cosas que no te enseñaron? Ar.Nu.637, cf. Artem.1.51, διδάξω καὶ διδάξομαι λόγους E.Andr.739, Τριπτόλεμος ἀγαθὰν ἐδιδάσκετο τέχναν Call.Cer.21, αὐτὸν ... τὴν οἰωνοσκοπικὴν τέχνην διδαχθησόμενον D.H.3.70, ὁ δὲ νοῦς ὁ διδασκόμενός ἐστιν Ph.1.97, διδασκόμενοι τὰς αὐτὰς τέχνας Arsameia 145 (I a.C.), σε ... διδαξαμένην τὰ ἔρωτος ἔργα Longus 3.17.2

• c. inf. u otra complet. διδασκέσθω πολεμίζειν Tyrt.7.27, κροκόδειλον, δεδιδαγμένον εἶναι χειροήθεα Hdt.l.c., βρέφος διδάσκεται λέγειν E.Supp.914, διδαξάμενοι ἱππεύειν Pl.R.467e, διδασκόμενος ὡς X.HG 2.3.45, δεδιδαγμένος ὅτι Phld.Rh.5.fr.1.14F.

• c. gen. διδασκόμενος πολέμοιο para aprender a guerrear, Il.16.811, χειρῶν δεδιδαγμένος Arat.529.

2 enseñarse a sí mismo, aprender φθέγμα καὶ ... ἀστυνόμους ὀργὰς ἐδιδάξατο S.Ant.355.

III en v. med., c. ac. de pers. y valor factitivo enseñar, dar instrucciones ἐδιδαξάμην ... Χρυσάμ(μ)ωνα ῥήτορα SB 13932.8 (III d.C.).

•DMic. ]ḍẹ-di-ku-ja (?), di-da-ka-re.

•Pres. red. c. suf. -σκ-, de *dn̥s-, tema que da lugar a δαῆναι, q.u. y a ai. dáṃsas-, etc., o quizá de *di-dk-sk-, rel. lat. doceo; mic. de-di-<da->ku-ja parece abonar la segunda posibilidad.

διδάσκω (f. διδάξω, ao. ἐδίδαξα, pf. δεδίδαχα ; pass. ao. ἐδιδάχθην, pf. δεδίδαγμαι) [ῐ]

1 enseigner, instruire, apprendre : τι, Il. 9, 442 ; Plat. Phædr. 276c, etc. enseigner qqe ch. ; τινά, Il. 11, 832 ; Od. 8, 488 ; Eschl. Pr. 196 ; Xén. Hell. 2, 4, 10, instruire qqn ; avec double rég. τινά τι, Il. 23, 307 ; Od. 8, 481 ; Xén. Mem. 1, 2, 10 ; Plat. Conv. 201d, etc. ; Eur. Hipp. 252, etc. ; τινὰ περί τινος, Ar. Nub. 382 (cf. ci-dessous Thc. 3, 71), apprendre qqe ch. à qqn ; τινὰ ποιεῖν τι, Il. 5, 51, etc. ; Plat. Men. 85d ; Lys. 141, 37 ; postér. τινὶ ποιεῖν τι, Plut. Marc. 12 (seul ex. connu de cette construct. ; ttf. cf. Plat. Theæt. 201b, où le dat. s’explique par attract.) apprendre à qqn à faire qqe ch. ; τινὰ δ. avec un acc. de pers. et εἶναι : δ. τινὰ ὑψαγόρην ἔμεναι, Od. 1, 384, apprendre à qqn à être disert ; ou sans εἶναι : διδάσκειν τινὰ ἱππέα, Plat. Men. 94b, apprendre à qqn l’équitation (litt. à être cavalier) ; πολλοὶ τοὺς υἱοὺς ῥήτορας διδάσκουσιν, Aristonym. (Stob. Fl. 4, 106) beaucoup apprennent à leurs fils à devenir rhéteurs ; cf. Plut. M. 405f ; Char. lamps. (Ath. 520f) ; avec une conj. περὶ τῶν πεπραγμένων διδάξοντας ὡς ξυνέφερε, Thc. 3, 71, devant expliquer les faits en les présentant sous un jour favorable ; abs. πῶς δή; δίδαξον, Eschl. Eum. 431, comment donc ? explique ; λέγων διδασκέτω, Xén. An. 5, 7, 11, qu’il parle et qu’il s’explique ; au pass. avec un gén. διδασκόμενος πολέμοιο, Il. 16, 811, instruit ou expert dans la guerre ; avec l’acc. ὃς οὔτ’ ἐδιδάχθη οὔτ’ οἶδεν καλὸν οὐδέν, Hdt. 3, 81, qui n’a appris ni ne sait rien de beau ; avec double rég. τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι, Il. 11, 831, les remèdes que l’on dit t’avoir été enseignés par Achille ; avec l’inf. βρέφος διδάσκεται λέγειν, Eur. Suppl. 914, le petit enfant apprend à répéter (ce qu’on lui enseigne) ; avec une conj. διδάσκεσθαι ὡς, Xén. Hell. 2, 3, 45, apprendre que, etc. ||

2 particul. διδάσκειν δρᾶμα, Hdt. 6, 21 ; δ. διθύραμβον, Hdt. 1, 23 ; Πέρσας, Ar. Ran. 1026 (cf. Plat. Prot. 327d) faire représenter une pièce, un dithyrambe, les Perses (d’Eschyle) etc., litt. donner les instructions nécessaires aux acteurs qui doivent jouer ||

Moy. διδάσκομαι (f. διδάξομαι)

I tr.

1 faire instruire : τι τοὺς υἱέας, Plat. Prot. 325b, faire apprendre qqe ch. à ses enfants ; δ. τινα ἱππεύειν, Plat. Rsp. 467e, faire apprendre l’équitation à qqn ; τὸν υἱὸν ἱππέα διδάσκεσθαι ἀγαθόν, Plat. Men. 93d (cf. Xén. Mem. 4, 4, 5) faire donner à son fils l’éducation d’un bon cavalier ||

2 instruire, enseigner qqn, Plat. Menex. 238b ; Ar. Nub. 783 ; Luc. Tox. 14, etc. ||

II au sens réfléchi, s’instruire ou apprendre pour soi, abs. Ar. Nub. 127 ; avec l’acc. ἀστυνόμους ὀργὰς δ. Soph. Ant. 354, apprendre à connaître les lois qui portent à vivre en société, les mœurs civilisées ||

➳ Act. prés. inf. épq. διδασκέμεναι, Il. 9, 442, et διδασκέμεν, Il. 23, 308. Ao. poét. δίδαξα, Il. 5, 51 ; Pd. N. 3, 55. Autre ao. poét. *ἐδιδάσκησα, d’où opt. διδασκήσαιμι, Hh. Cer. 144 ; inf. διδασκῆσαι, Hés. O. 64. Pass. fut. réc. διδαχθήσομαι, DH. 3, 70 ; Sext. 182. Moy. f. au sens pass. διδάξομαι, Soph. Ant. 726 ; Eur. Andr. 739 ; Ar. Nub. 127 ; Plat. Rsp. 421. Ao. poét. 2 sg. διδάξαο, Mosch. 3, 97.

Étym. R. indo-europ. *d(e)ns-, enseigner ; prés. factitif en -σκ- de δαῆναι, v. *δάω, avec redoublement.

διδάσκω [~ δαῆναι] aor. ἐδίδαξα, inf. ook διδασκῆσαι; pass. ἐδιδάχθην; perf. δεδίδαχα, med.-pass. δεδίδαγμαι; fut. διδάξω, pass. διδαχθήσομαι
1. onderwijzen, leren, opleiden; met dubb. acc: πολλὰ διδάσκει μ’ ὁ πολὺς βίοτος het lange leven leert me veel Eur. Hipp. 252; met acc. en inf.: σε διδάσκουσιν θεοὶ αὐτοὶ ὑψαγόρην … ἔμεναι de goden zelf leren je om een grootspreker te zijn Od. 1.384; met acc. en pred. acc.: τούτους … ἱππέας μὲν ἐδίδαξεν οὐδενὸς χείρους Ἀθηναίων hij heeft hen opgeleid tot ruiters die niet onderdoen voor welke Athener dan ook Plat. Men. 94b; med. zichzelf leren, aanleren: ἀστυνόμους ὀργὰς ἐδιδάξατο hij (de mens) heeft zich de instelling aangeleerd om steden te besturen Soph. Ant. 356; laten leren: οἱ ἀγαθοὶ ἄνδρες εἰ τὰ μὲν ἄλλα διδάσκονται τοὺς ὑεῖς als goede mannen hun zoons al het andere laten leren Plat. Prot. 325b; met inf.: διδαξαμένους ἱππεύειν wanneer je ze hebt laten leren paardrijden Plat. Resp. 467e.
2. uitleg geven, informeren: λέγων διδασκέτω laat hem spreken en uitleg geven Xen. An. 5.7..11; πέμπουσι ... πρέσβεις περί … τῶν πεπραγμένων διδάξοντας zij stuurden gezanten om hen in te lichten over wat gebeurd was Thuc. 3.71.239.
3. spec. van koren in het theater trainen, regisseren; van toneelstukken opvoeren.

διδάσκω, lehren ; von δάω mit Reduplication δι- und verstärkender Endung -σκω gebildet, vgl. φάω (φάϜω) πιφαύσκω ; fut. διδάξω, ἐδίδαξα, ἐδιδάσκησα Hes. O. 64 H.h. Cer. 144, perf. δεδίδαχα, δεδίδαγμαι z.B. Her. 4.22 :
1) lehren u. unterrichten, von Homer an überall ; τί, Il. 9.442 τοὔνεκά με προέηκε, διδασκέμεναι τάδε πάντα, μύθων τε ῥητῆρʼ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων ; τἀληθῆ Plat. Phaedr. 276c ; so τέχνην u. ähnl.; τινά τι, von Hom. an überall, z.B. Od. 8.481 οὕνεκʼ ἄρα σφέας οἴμας μοῦσʼ ἐδίδαξε, φίλησε δὲ φῦλον ἀοιδῶν ; vgl. Il. 23.307 ; ἐμὲ τὰ ἐρωτικά Plat. Symp. 201d ; σὲ τὴν ἐπιστήμην Euthyd. 293b ; auch τινὰ περί τινος, Ar. Nub. 382 ; vgl. Thuc. 3.71 ; c. inf., Il. 5.51.Σκαμάνδριον, αἵμονα θήρης, ἐσθλὸν θηρητῆρα δίδαξε γὰρ Ἄρτεμις αὐτὴ βάλλειν ἄγρια πάντα ; Od. 1.384 ἦ μάλα δή σε διδάσκουσιν θεοʼ αὐτοὶ ὑψαγόρην τἔμεναι καὶ θαρσαλέως ἀγορεύειν ; τοῦτον γεωμετρεῖν Plat. Men. 85d ; τινά allein, = belehren, Il. 11.832, Od. 8.488. Auch τούτους – ἱππέας ἐδίδαξεν οὐδενὸς χείρους Plat. Men. 94b. – Uebh. = klar auseinandersetzen, dartun, beweisen. - Pass., διδασκόμενος πολέμοιο, in der Kriegskunst, Il. 16.811 ; ἐπὶ δʼ ἤπια φάρμακα πάσσε, ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι Il. 11.831 ; so für »lernen«, Her. 3.81 ; vgl. Aesch. Prom. 10. - Med. διδάσκεσθαί τινα, Einen unterrichten lassen, τοὺς υἱέας Plat. Prot. 325b ; τὸν υἱὸν ἱππέα ἐδιδάξατο ἀγαθόν, ließ ihn zu einem guten Reiter ausbilden, Men. 93d ; vgl. Xen. Mem. 4.4.5. – Sich unterrichten lassen, lernen ; αὐτὸς διδάξομαι Ar. Nub. 127 ; vgl. Soph. Ant. 356 ; Eur. Hel. 1442. – Aber auch = activ., Plat. Menex. 258b ; Ar. Nub. 782 ; Luc. Tox. 14 u. öfter.
2) διθύραμβον, δρᾶμα, von den Dichtern, die einen Dithyrambus, ein Drama selber einstudieren, die Schauspieler anweisen u. die Aufführung leiten, Her. 1.23 ; von Arion Plat. Prot. 327d ; Ar. Ran. 1026. – Vom Choregen braucht es Antiph. 6.11.

διδάσκω

[redup. fr. δα-, δάω.]

3 sing. aor. (ἐ)δίδαξε Il. 5.51, Il. 11.832: Od. 8.481, 488.

1 pl. διδάξαμεν Od. 22.422.

3 pl. ἐδίδαξαν Il. 23.307.

Pf. infin. pass. δεδιδάχθαι Il. 11.831.

- 1
  To teach, instruct (a person) Il. 11.832, Il. 23.308: Od. 8.488.
- 2
  To teach, impart knowledge of (something) Il. 9.442, Il. 23.307: Od. 22.422 (ἐργάζεσθαι complementary).
- 3
  With double acc. of person and thing: σφέας οἴμας Od. 8.481.
  
  With infin. of what is taught: βάλλειν ἄγρια πάντα Il. 5.51.
  
  With acc. of person and this infin.: ὑψαγόρην σʼ ἔμεναι Od. 1.384.
- 4
  In pass., to gain knowledge of, learn: φάρμακα δεδιδάχθαι (i.e. their properties) Il. 11.831.
  
  With genit.: διδασκόμενος πολέμοιο (concerning war, i.e. the art of war) Il. 16.811.

δῐδάσκω

1teach Ἀσκλαπιόν· τὸν φαρμάκων δίδαξε (Χίρων) μαλακόχειρα νόμον N. 3.55 c. inf. καί ῥά μιν πόρε Κενταύρῳ διδάξαι πολυπήμονας ἀνθρώποισιν ἰᾶσθαι νόσους P. 3.45 med., τὸ διδάξασθαι δέ τοι εἰδότι ῥᾴτερον. ἄγνωμον δὲ τὸ μὴ προμαθεῖν to have oneself taught O. 8.59 met., reveal διδάξαμεν χρυσὸν καθαρᾷ βασάνῳ (Hermann: ἐδιδάξαμεν codd.) fr. 122. 16.

Number of occurrences in NT: 97
Strong 1321

διδάσκω [in LXX chiefly for למד pi., also for ידע hi., ירה hi., etc. ;]

to teach (i.e. instruct) a person, teach a thing;

1. trans.: c. acc. pers., Mt 5:2, Mk 1:22, al.; seq. ὅτι, Mk 8:31; περί, I Jo 2:27; c. inf., Lk 11:1; c. acc. rei, Mk 6:30, 12:14; c. cogn. acc., Mt 15:9 (LXX); c. dupl. acc, Mk 4:2, Jo 14:26; pass., Ga 1:12, II Th 2:15; c. dat. pers. (like Heb., cf. Jb 21:22, but prob. a vernac. usage, v. Swete, in l.), Re 2:14.

2. Absol., to teach, give instruction: Mt 4:23, Mk 1:21, and often in Gosp., Ro 12:7, I Co 4:17, I Ti 2:12, al.

SYN.: παιδεύω (cf. Westc., Heb., 402; Cremer, 180).

διδάσκω (root δα), aor. (ἐ)δίδαξα, pass. perf. inf. δεδιδάχθαι: teach, pass., learn; διδασκόμενος πολέμοιο, ‘a beginner, tiro in fighting,’ Il. 16.811.

διδάσκω

- Ito teach (i. e. instruct) a person, or teach a thing, Hom., etc.: c. dupl. acc., σε . . ἱπποσύνας ἐδίδαξαν they taught thee riding, Il.; to teach one a thing, Hom., etc.; also, δ. τινὰ περί τινος Ar.:—c. acc. pers. et inf. to teach one to be so and so, Od.; c. inf. only, δίδαξε βάλλειν taught him how to shoot, Il.;—also with inf. omitted, διδάσκειν τινὰ ἱππέα sc. εἶναι to train one as a horseman, Plat.; so, δ. τινὰ σοφόν, κακόν Eur.:— Mid. to teach oneself, learn, Soph.: but the usual sense of the Mid. is to have another taught, of a father, to have his son taught, Plat., etc.:—Pass. to be taught, to learn, c. gen., διδασκόμενος πολέμοιο trained in war, Il.; also c. acc., Il., etc.; c. inf., δεδιδαγμένος εἶναι Hdt.; διδάσκεται λέγειν ἀκοῦσαί θʼ Eur.
- IIδιδάσκειν is used of dramatic Poets, who originally taught the actors their parts, Hdt., Attic

Menu

Word wheel

διδάσκω

Saved

Recent