διδασκάλιον
διδασκάλιον, a thing taught, a science, art, lesson
δῐδασκᾰλ-ιον, τό,
- thing taught, science or art (= αὐτὸ τὸ μάθημα, Suid.), Hdt. 5.58; lesson, X. Eq. 11.5.
- II in pl., = δίδακτρα, Plu. Lyc. 14, Alex. 7, al.
1 enseñanza, conocimiento
ἐσήγαγον διδασκάλια ἐς τοὺς Ἕλληνας
ἡμῖν δὲ τὴν μνήμην τοῦ ἀγῶνος δ. κατέλιπε
• lección
τὸ κράτιστον τῶν διδασκαλίων
ἀκολασίας
τοιωνδὶ λόγων
2 plu. recompensa, paga por la enseñanza
καλὰ ... τὰ διδασκάλια παρὰ Θηβαίων ἀπολαμβάνεις
διδασκάλιον, ου (τὸ) [ῐκᾰ]
1 enseignement, instruction, Hdt. 5, 58 ; d’où leçon, Xén. Eq. 11, 5 ||
2 au plur. honoraires d’un maître, Plut. Alex. 7 ||
3 postér. école, Bas. 1, 68 b Migne (cf. διδασκαλεῖον).
Étym. διδάσκαλος.
διδασκάλιον, τό,
1) das Gelehrte, die Wissenschaft, Her. 5.58.
2) gew. im plur., = δίδακτρον, Plut. Alex. 7.
1) das Gelehrte, die Wissenschaft, Her. 5.58.
2) gew. im plur., = δίδακτρον, Plut. Alex. 7.
διδασκάλιον
δῐδασκάλιον, ου, τό,
διδάσκαλος
- Ia thing taught, a science, art, lesson, Hdt., Xen.
- IIin pl. a teacherʼs fee, Plut.