διοδεύω
διοδεύω, to travel through
- travel through, τὴν χώραν Plb. 2.15.5; march through, Plu. Ages. 17; πανδοκεῖον Arr. Epict. 2.23.36; διὰ τῶν νομῶν OGI 665.22 (Oasis Magna): c. gen., διοδεύσει πάντων ἡ τύχη J. BJ 3.8.7: abs., X.Eph. 4.1; pass away, of the cause of disease, Gal. 8.20:—Pass., Sor. 2.59, AP 9.708 (Phil.).
I tr.
1 atravesar, recorrer
τὴν χώραν
τὴν Ἀμφίπολιν
τὴν Φωκίδα
τὴν ἄλλην Αἴγυπτον
τὰ ἴδια ὅρια
Ἥλιε κ[όσμ]ον ὅλον διοδεύων καθ' ἡμέραν
σήραγγες, ἠέρι διοδεύμεναι (sic)
(ἡ ἅλς) διοδευομένη δ' ὑπὸ ναύταις
διοδευθησομένων ὑπὸ τοῦ ἐμβρύου χωρίων
τὰ ... κέλλια μὴ διοδεύεσθαι παρ' αὐτοῦ
• fig.
τὸ νυκτερινὸν διοδεύων
del pueblo israelitaπᾶν πάθος
2 hallar en el camino, encontrar
πανδοκεῖον καλόν
χαίρετε πάντες οἱ διοδεύοντες τὴν πύελον ταύτην
χαίρετε πάντες οἱ διοδεύοντες τὴν πύελον ταύτην
II intr.
1 pasar
κατὰ πόλιν καὶ κώμην
οἱ διοδεύοντες διὰ τῶν νομῶν στρατιῶται καὶ ἱππεῖς
los soldados y jinetes que están en tránsito por los nomosγεφύρας ... δι' ὧν καὶ ἅμαξαι δ. δυνήσονται καὶ πάντα τὰ τετράποδα
διὰ Μαρίας διοδεύων
de Cristo
• en v. med. mismo sent.
διοδεύμενοι διὰ τῆς προυπαρχούση[ς ἐκ] τοῦ πύργου εἰς τὴν ῥύμην διόδου
• atravesar una región o lugar
ὁ βασιλεὺς ὁ Περσῶν, ὅτε διοδεύοι, τρεῖς ἡμέρας ἔμενε
πολὺ γὰρ πλῆθος ἐμπόρων τὸ διοδεῦον ἦν
pues era grande la multitud de mercaderes que atravesaba la regiónἕως ἂν ὅλον τὸ τοῦ ἐμβρύου σῶμα διοδεύσῃ
• fig. c. gen.
διοδεύσει πάντων οὕτως ἡ τύχη
y así el destino recorrerá a todos
2 fig. pasar, cesar, desvanecerse la causa de una enfermedad, Gal.8.20,
ἡ μὲν εὐφημία διώδευσεν, οἱ δὲ πόνοι ἐλύθησαν
3 penetrar
(ὀσμὴ μύρου) λεπτὴ διοδεύουσα δύναμις
Strong 1353
†
1. to travel through: c. acc., Ac 17:1
2. to travel along (Ba 4:2, I Mac 12:32, 33): Lk 8:1.†
ἧκε μοι, ... ὁ τὸν ὑπὸ γῆν διοδεύων πόλον καὶ πυρίπνεος <ἀνατέλλ>ων
ven a mí, tú que recorres el polo bajo tierra y surges respirando fuego
- to travel through, c. acc., Plut.